หลังจากเหตุการณ์สายการบินในประเทศรายหนึ่งประสบอุบัติเหตุที่สนามบินภูเก็ต ลูกเรืออย่างพวกเรา ก็พลอยอกสั่นขวัญแขวนและรู้สึกเศร้าสลดใจกับเหตุการณ์นี้อยู่ไม่น้อย  เรื่องแบบนี้ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้นกับตัวเอง ในขณะเดียวกันเราก็ยังทำหน้าที่ของเรากันต่อไป  ได้แต่คิดว่า เรื่องแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นง่ายๆ  ได้แต่สวดมนต์ภาวนาขอให้อย่าเกิดขึ้นกับเรา

บินๆอยู่ดีๆ  มีข่าวลือหนาหูมาว่า  Chief Pursur คนหนึ่งที่ขึ้นชื่อว่า แกดูดวงแม่นมากๆ  ใครที่บินด้วยพยายามจะเดินเฉียดไปใกล้ๆเพื่อให้แกดูดวงให้  บ้างก็ทักดี บางคนนี่ยิ้มหน้าบาน  บ้างก็เดินหน้าเศร้าออกมาเพราะแกเล่นทักเป็นทักตายกันเลยทีเดียว

สายข่าวรายงานว่า Chief Pursur แกทำนายว่าจะมีอุบัติเหตุครั้งใหญ่เกิดขึ้นกับสายการบินปลาดิบของเราในช่วงปลายเดือนธันวาคม  แถมแกยังขอลางานยาวทั้งเดือนอีกด้วย   เล่นทิ้งระเบิดกันอย่างนี้ บรรดานางฟ้าทั้งหลายก็ปีกหดกันสิคะ เล่นบินไประทึกไป สติสตังค์ไม่ค่อยจะมี  มีการคาดการณ์กันไปต่างๆนาๆว่ามันจะเกิดขึ้นวันไหน 

แบดพยายามจะไม่สนใจข่าวลือ  แต่เพื่อนก็ดั้นมาเล่าให้ฟังอีกว่า Chief Pursur เค้าฟันธงมาว่า วันที่ 23 นี้แน่นอน  ตายละวา 23 นี้บินกลับจากบริสเบนด้วย ในใจได้แต่คิดว่า  มันต้องไม่มีอะไรๆ ท่องไว้มันต้องไม่มีอะไร  สติมาปัญญาต้องเกิด

คืนก่อนที่จะบินกลับแบดสวดมนต์ไม่รู้ตั้งกี่รอบ  ก่อนขึ้นเครื่องท่องคาถาที่พ่อให้ พร้อมกับแขวนพระนางพญาและพระรอด  นี่ไม่ได้กลัวนะคะอย่าเข้าใจผิด  แค่ขอความมั่นใจให้ตัวเองเฉยๆ  เหอๆ

เตรียมของทุกอย่างพร้อมบินแล้ว มองหาน้องที่มาบินด้วยกัน  ไม่รู้หายไปไหน เดินไปจะไปเข้าห้องน้ำที่ข้างหลังเครื่อง เห็นนางฟ้าปีกหดทั้งหลายรวมกลุ่มยืนสวดมนต์กันหลังเครื่อง   นี่ก็ไม่ได้กลัวเหมือนกันเหอๆ

เมื่อผู้โดยสารพร้อม ลูกเรือพร้อม นักบินก็พร้อม เราก็ออกบินกันเลยค่ะ  เครื่องบินของเราเริ่ม taxing ไปอย่างปกติ  เมื่อถึงจุดที่ออกสตาร์ทเพื่อ take off เครื่องยนต์เร่งเครื่องอย่างเต็มที่ ฟู่..ฟู่...........................ฟิ้ววววววว

อ้าววว..ทำไมอยู่ๆเหมือนเครื่องจะดับแล้วกัปตันก็เบรกค่อนข้างแรง  ไม่รู้ใครคิดยังไง  แต่แบดคิดแล้วว่า  เอาแล้วมั้ยล่ะตู  ชนแน่ๆ  ไม่รู้อะไรชน  แต่ความรู้สึกเหมือนรถจะชนกัน  แต่เครื่องก็ taxing ต่อไปไม่มีอะไร  กัปตันประกาศว่า เราได้ทำการยกเลิกการ take off แล้วจะนำเครื่องขึ้นใหม่ภายใน 15 นาทีนี้  งงสิคะงง ไม่บอกเหตุผลการยกเลิก ผู้โดยสารก็ตกใจไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น  อย่าว่าแต่ผู้โดยสารเลยค่ะ อีแอร์ก็งงเป็นไก่ตาแตกเหมือนกัน  แต่ในที่สุดการนำเครื่องขึ้นครั้งที่สองก็เป็นไปได้ด้วยดีและนำเครื่องลงที่นาริตะโดยสวัสดิภาพ  

พอเครื่องแตะพื้นแบดหันไปถามพี่ที่นั่งข้างๆว่าพี่รู้ข่าวลือมั้ย   พี่เค้าก็บอกว่ารู้สิ เค้าว่ากันมานะว่าวันที่ 24-25 ไฟล์เข้ากรุงเทพฯที่สุวรรณภูมิแหละ  อ้าววว...นึกว่าจะพ้นเคราะห์แล้วซะอีก  ยังมีอีกไฟล์ทที่ยังต้องห่วงเพราะวันที่ 24 กลับกรุงเทพฯ  เครียดอีก สวดมนต์กันยกใหญ่ เช็คข่าวที่เมืองไทยกันใหญ่ว่ามีเหตุการณ์อะไรหรือไม่   เช้ามามีจดหมายมาเสียบหน้าห้องว่าเลื่อนเวลาเครื่องออกจากนาริตะออกไปอีกหนึ่งชั่วโมง โทรหากันใหญ่เกิดอะไรขึ้นเนี่ย รึว่าจะ....ต่างๆนาๆจะคิดกันไป ที่เจ๋งที่สุดในตอนนั้น มีคนคิดได้ว่า หรือว่าเค้าดูฤกษ์ยามเวลาเครื่องออกถ้าออกเวลานี้แล้วจะแคล้วคลาด (คิดกันไปได้)  พอมาถึงสนามบินเค้าบอกเหตุผลเครื่อง delay ว่า รอเครื่องบินมาเลยจัดหาเครื่องบินได้ช้ากว่ากำหนด  ระหว่างเที่ยวบินมี turbulence ตลอดเวลา จนถึงตอนแลนด์ก็ลงได้อย่างปลอดภัย ทุกคนต่างก็คิดว่า เรารอดแล้ววววววว

คิดไปคิดมา นี่ตูบ้าหรือเปล่าเนี่ย เครียดอยู่ได้ตั้งนานน เอ้อออออ...